Embed

Kördüğümü yalnızlığıN...

 İnatla kapıyorum kulaklarımı düşüncelerime.. Dışlıyorum kalbimi bedenimden..Çıldırır gibi oluyorum.Kaçıp kalabalıktan soluk soluğa atıyorum kendimi odama..Gözlerimi sımsıkı yumuyorum, uyuyumda dinsin içimdeki avaz avaz ağlayan acım...Olmuyor..Dinmiyor...Bukadar canım yanmazmış gibi kadının biri dizelerine beni yerleştirdiği şarkısını söylemeye başlıyor,derinden çoğalarak;

 

"Öyle uzak ki yerin uzakları aşıyor....Bütün özlediklerim benden ayrı yaşıyor...

Ya herşeyim ya hiçim..Sorma dünya ne biçim!!

BİR KÖRDÜĞÜM Kİ İÇİM

ÇÖZDÜKÇE DOLANIYOR.."

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !